نازنین داوودی، همسر این زندانی، که امروز پس از یک ماه موفق به ملاقات با او شد، با وخیم دانستن وضعیت جسمانی همسرش می گوید که یک لحظه غفلت نسبت به وضعیت همسرم می تواند موجب مرگ وی شود.

نازنین داوودی می گوید: “همسرم را با ویلچر به سالن ملاقات آوردند، درحالی که به سختی قادر به حرف زدن بود.”

با وجود شرایط جسمانی خطرناک ارژنگ داوودی در زندان، تاکنون هیچگونه واکنشی از سوی دستگاه قضایی و مسئولان زندان نسبت به شرایط او صورت نگرفته است، این درحالی است که پرونده مرگ مشکوک اکبر محمدی زندانی کوی دانشگاه که در دهمین روز اعتصاب غذایش در زندان اوین، جان باخت، همچنان در دادسرای عمومی تهران، مفتوح است. سازمان زندان ها دلیل مرگ اکبر محمدی را”سکته قلبی” اعلام کرد و خبر مربوط به اعتصاب غذای او را رد نمود.

عمل “اعتصاب غذا” اگر چه از آن رو که به سلامتی فرد آسیب می رساند، امری خلاف حقوق بشرمحسوب شده و افراد از ان منع می شوند، با این حال زندانیان سیاسی در ایران، در اعتراض به شرایط نگهداری و وضعیت پرونده های خود ، از این ابزار استفاده می کنند.

ارژنگ داوودی که از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به اتهامات:

- تشکیل و اداره جنبش آزادی ایرانیان… به منظور براندازی …

- نوشتن و انتشار مانیفست جمهوری سکولار … به منظور تشویش اذهان عمومی …

- سازماندهی محکومان و فعالان سیاسی … به منظور تداوم مبارزه علیه حکومت …

- تهیه فیلم مستند ایران ممنوع به منظور سیاه نمائی چهره حکومت

به تحمل ۱۵ سال حبس محکوم شده است، هم اکنون پنجمین سال حبس خود را پشت سر می گذارد. او در طی این مدت ۵ بار به زندان های مختلف ( اوین، رجایی شهر، بندرعباس)انتقال یافت و در آخرین مورد نیز پس از گذشت ۱۰ روز از آغاز اعتصاب غذایش، از زندان اوین به زندان رجایی شهر منتقل شد. او در نامه ای که چندی پیش منتشر کرد دلایل اعتصاب غذای خود را اینطور عنوان می کند.

۱. به مدت چهارسال امتناع از تحویل یک نسخه از کیفرخواست ۳۶ صفحه ای صادره از سوی شعبه ۱۲ بیدادرسی انقلاب به ریاست بازپرس سید محمود طباطبایی نژاد و یک نسخه از دادنامه هفت و نیم صفحه ای شعبه ۲۶ بیدادگاه انقلاب به شماره “د ط/۷۲/۸۳” به ریاست قاضی امنیتی حسن حداد .

۲- عدم امکان معالجه خونریزی لثه های بنده ناشی از ضربات وارده به دهان و دندان تحت شکنجه در سال ۸۲

۳- صدور حکم نفی بلد ، تبعید به زندان بندرعباس که بر اساس قوانین، در صلاحیت شعبه ۲۶ بیدادگاه نبوده است.

۴- انحلال مجتمع آموزشی و فرهنگی پرتو حکمت و مصادره ملک موصوف به مدرسه پس از ۲۳ سال سکونت مستمر وبلامعارض .

۵-عدم رعایت مقررات مندرج در آئین نامه اجرایی سازمان زندانها و تضییع کامل حقوق زندانیان سیاسی

۶- امحای مغرضانه بخشی از اسناد ضبط شده توسط نیروهای امنیتی و اطلاعاتی و عدم استرداد موبایل، اتومبیل، کامپیوتر، لب تاپ، وجه نقد و نیز سایر اسناد نامعتبر به پرونده از قبیل سند مالکیت، وکالت نامه، صلح نامه، نامه ها و عکسهای خانوادگی، مدارک تحصیلی، شناسایی، دستنوشته ها، شعر ، مقاله و… غارت حتی قالی ها ، رخت ، لباس ، یخچال تلویزیون ، وسایل خانه و آشپزخانه از قبیل بشقاب و قاشق و چنگال ..

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر با ابراز نگرانی شدید نسبت به سلامتی ارژنگ داوودی،خواهان رسیدگی مسئولان قضایی و سازمان زندان ها نسبت به وضعیت وخیم این زندانی می باشد. بدیهی است از انجا که مسئولیت جان و سلامتی زندانی در دوران اسارت ، بر عهده ی مسئولان زندان است، در صورت بروز هرگونه اتفاقی برای این زندانی سیاسی، مسئولیت مستقیم آن با دستگاه قضایی و سازمان زندان ها خواهد بود. .

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر                        با تشکر از خبرنامه امیرکبیر